Ένα χωριό, κρυμμένο επάνω στο βουνό και μακριά από άλλα χωριά και πόλεις, για να συνεχίσει να υπάρχει, πρέπει να είναι ικανό να αυτοσυντηρηθεί. Αυτό πίστευαν και οι κάτοικοι του Κυριακίου, γι' αυτό και ανέπτυξαν όλα τα επαγγέλματα, που μπορούσαν να εξασφαλίσουν αυτάρκεια στο χωριό. Οι Κυριακιώτες, μέχρι και τις αρχές της δεκαετίας του '60, ασχολούνταν με τη γεωργία, την κτηνοτροφία, την αλιεία και άλλα ελεύθερα επαγγέλματα.

Η κατασκευή και η λειτουργία του εργοστασίου Αλουμίνιον της Ελλάδος απορρόφησε σημαντικό αριθμό εργαζομένων, έργο πνοής για την γύρω περιοχή, αφού ο ντόπιος πληθυσμός δεν κατέφυγε στις πόλεις για την ανεύρεση εργασίας. Την τελευταία δεκαετία, λειτουργεί στην Θίσβη το εργοστάσιο Σωληνουργίας, προσλαμβάνοντας μεγάλο αριθμό ανέργων του χωριού.

Επίσης, αρκετοί είναι εκείνοι που ασχολούνται με παλιά αλλά και νέα ελεύθερα επαγγέλματα, όπως εργολάβοι οικοδομών, ξυλουργοί, τεχνίτες πέτρας και μαρμάρων, ψαράδες, κτηνοτρόφοι, γεωργοί, σιδηρουργοί, μηχανικοί αυτοκινήτων.

Τέλος, υπάρχουν και ορισμένοι που είναι ιδιοκτήτες αρτοπωλείων, πρατηρίων υγρών καυσίμων, τουριστικών ξενώνων, παραδοσιακών ταβερνών, παντοπωλείων, ζαχαροπλαστείων, καφενείων και καφετεριών. Φυσικά, δεν λείπουν οι ιδιωτικοί και οι δημόσιοι υπάλληλοι.

Γιώργος Ι. Στούκης